به افق دنیا | وبلاگ امیرحسین فقیهی وبلاگ شخصی امیر حسین فقیهی

بسم الله ■ به افق دنیا ■ تحریرات امیر حسین فقیهی
رضاً برضاک

در باب تولید فکر و تولید علم

شنبه ۷ مرداد ۹۱
به نظر می‌آید هرچه از انقلاب اسلامی ایران دورتر می‌شویم و به نوعی این انقلاب در جامعه ایرانی و همین طور جامعه جهانی تثبیت می‌شود، نیاز به تولید فکر و علم و بیم از عدم توانایی تفسیر انقلاب و موضوعات مربوط به آن بیش از پیش احساس می‌شود.

انقلاب ما در همان ابتدای امر و توسط معمار کبیر انقلاب، طراحی و اجرا شد. اما به نظر می رسد توسعه و ترویج آن نیازمند زمان است و وظیفه‌ای که به دوره‌های بعد از امام راحل موکول شده است.

وقتی حرف از انقلاب اسلامی به میان می آید، مقصود ما تمام گفتمانی‌های هدف این انقلاب است. گفتمان قرآن، گفتمان دین، گفتمان رشادت و شهادت، گفتمان حزب الله، گفتمان ضدغرب و ضدکفر، گفتمان معنویت اسلامی و همه گفتمان‌هایی که انقلاب اسلامی به دنیال خود عرضه کرد.

بحث سر این است که انقلاب ما نیاز به تفسیر دارد. همانند قرآن کریم که از سوی پروردگار نازل شده و باید سالها روی آن مطالعه کرد تا مطالب صحیح از آن استخراج شوند، این انقلاب هم باید تفسیر شود و گفتمان‌هایش را تولید و باز تولید کرد.

برای توسعه و ترویج انقلاب و حتی برای فهم بهتر انقلاب و موضوعات مرتبط با آن، اول از همه به تولید فکر نیاز داریم تا پس از آن بتوانیم آن را به عنوان یک گفتمان به دیگران عرضه کنیم.

نیاز به فکر در جهان شدیدا احساس می شود. در بسیاری از حوزه ها به خصوص حوزه های نظری، شاهد بازخوانی همان علوم و افکاری هستیم که گذشتگان ما دهها یا صدها سال پیش آنها را تولید و در اختیار ما گذاشته اند. انقلاب اسلامی نباید دچار رخوتی شود که علوم و افکار غریبه بتوانند در آن نفوذ کنند.

راه تولید فکر در قدم اول همان فکر کردن است. این که ما یاد بگیریم منعکس کننده نظرات دیگران نباشیم و خود ما طرح موضوع کنیم. از تولید فکر است که ما به تولید علم می رسیم و پس از آن می توانیم علم را به عمل تبدیل کنیم.

هرگاه می توانستیم فکر جدیدی را مکتوب کنیم یا حداقل بر زبان جاری کنیم، به گونه که قابل دفاع باشد و حرفی برای گفتن داشته باشد، می توان گفت تولید فکر کرده ایم. حال اگر این فکر از نظر عقلی و علمی قابل اثبات باشد، آنگاه به تولید علم رسیده ایم. اینجا تازه فتح بابی است برای صدور انقلاب و گفتمان‌هایی که در پی دارد.

این نوشتار فقط طرح موضوعی بود در باب تولید فکر و تولید علم که احساس شد در این شرایط به این مساله بسیار باید پرداخت. امید است از طرح موضوع به خود موضوع و در نهایت به مرحله عمل برسیم.