به افق دنیا | وبلاگ امیرحسین فقیهی وبلاگ شخصی امیر حسین فقیهی

بسم الله ■ به افق دنیا ■ تحریرات امیر حسین فقیهی
من نیستم، تو نیستی، او هست. و این آخرین حرف است

به چه چیز خود ببالیم؟‎

سه‌شنبه ۷ دی ۸۹
انسان به چیزهایی می تواند ببالد که خودش آن را انتخاب کرده و بدست آورده باشد. نه چیز هایی که انتسابی بوده و خواه ناخواه مال ماست.
به عنوان مثال من اگر در اروپا به دنیا می آمدم، اروپایی بودم. اگر در عربستان به دنیا می آمدم، عرب بودم و حالا که در ایران به دنیا آمده ام، ایرانی ام.
این وضعیت که من از کدام نژاد هستم اصلا جای بالیدن ندارد. چرا که در این صورت هر کس از هر نژادی که باشد می تواند به خود ببالد و این بی معنی ست.
اگر قرار باشد هرکس به ملیت خود افتخار کند که دنیا پر از فاشیست و ملی‌گرا می‌شود. آدم باید به چیزهایی ببالد که بدست آورده است.
اما بحث پیرامون موارد اکتسابی است که خودمان بدست می آوریم. دین، نمونه بارز آن است. چیزی که ربطی به نژاد و قومیت و منطقه ندارد و هر کس در هر کجای دنیا که باشد می تواند با تحقیق دینی را برای خود برگزیند.