به افق دنیا | وبلاگ امیرحسین فقیهی وبلاگ شخصی امیر حسین فقیهی

بسم الله ■ به افق دنیا ■ تحریرات امیر حسین فقیهی
گفتم که الف؛ گفت دگر؟ گفتم هیچ...

دعاهای مکه و مدینه جواب داد!

دوشنبه ۹ شهریور ۸۸
« لا یکلف الله نفسا الا وسعها » این آیه ی مجبوب من است. « خداوند هیچ کس را به اندازه وسعش تکلیف نمی کند» این مورد در مورد دعاهای ما هم صدق می کند. هرکس به اندازه وسعش دعا میکند. چه کمیت دعا و چه کیفیت دعا.
جای همه دوستان خالی دعا کردن در حرم الهی چه کیفی دارد. داری کعبه را می بینی و دعا میکنی ! از خودش میخواهی و جوابش را می شنوی. خدا قسمت کند.
پارسال در عمره دانشجویی با یکی از طلبه-دانشجو هایی که از اصفهان آمده بود دوست شدم. این دوستی ما هم داستان جالبی دارد :
من در حرم نبوی داشتم روی دستمال کاغذی نماز میخواندم که ایشان کنار من بودند. وقتی فهمید من چکار میکنم دستمال را از جلوی من برداشت و دلیل آن را حساسیت بومی ها اذعان کرد.
همین نقطه شروعی شد برای صحبت کردن و دوستی ما و این که وارد جزییات شویم و من بفهمم هنوز ازدواج نکرده.
خدا را شکر، امروز بعد از حدود یک سال و دو ماه از آن جریان در گفتگوی تلفنی فهمیدم امشب مراسم عقد این دوست عزیز است.
خدا جواب دعا را می دهد : « بخوانید مرا تا اجابت کنم شما را »
من هم در حد وسع خودم هم پارسال و هم امسال در مقابل خانه کعبه دعا کردم : خدایا، فرج - سلامتی - ظهور . . .
خدایا! یعنی میشه یک سال و دو ماه دیگه هم جواب منو بدی ؟! یعنی میشه آقا بیاد...