به افق دنیا | وبلاگ امیرحسین فقیهی وبلاگ شخصی امیر حسین فقیهی

بسم الله ■ به افق دنیا ■ تحریرات امیر حسین فقیهی
من نیستم، تو نیستی، او هست. و این آخرین حرف است

سه روز تنهایی با خدا

شنبه ۲۲ تیر ۸۷
اعتکاف یعنی گوشه‌نشینی برای عبادت. ولی چگونه؟ از احکام اعتکاف این است که این عمل باید در مسجد جامع شهر باشد! جایی که افراد دیگری هم با تو به مناجات می‌پردازند.
عجب سرّی است در این احکام و قوانین الهی و عجب کج فهمیم ما انسان‌ها که خیلی از این مسائل را یا نمی‌فهمیم یا اشتباه و غلط تعبیر می‌کنیم. مثل تفسیر آیه‌های متشابه!
بحث، بحث داغ اعتکاف است. و این که جوان بر روی هوا و هوس خود پا بگذارد و برود 3 روز برای خدا (فقط برای خدا) در مسجدی روزه بگیرد و تذکیه تفس کند و به سفارش معصومین مراقبه داشته باشد و چه خوب فرصتی است.
حداقل برای ما که نه می‌تونیم تذکیه نفس بکنیم و نه مراقبه، فکر می‌کنم در حد یه توبه کردن خوب باشه. ولی تجربه من خیلی زیباست و شاید نتونم به اون‌هایی که تا به حال نرفتن انتقال بدم. البته یه پیشنهاد دارم و اون این که حتما یک دفعه هم که شده برن اعتکاف.